Ostatnio natrafiłem, na jakiś notoryczny problem relacji międzyludzkich (no przynajmniej coraz częściej rzuca mi się w oczy). Tak się jakoś dzieje w człowieku, że zawiść powoduje dyskomfort emocjonalny.

Naturalnym staje się chęć poszukania sobie takiego towarzystwa (a nawet innego partnera), w którym to uczucie przestanie wytwarzać taki dyskomfort.

Co ciekawsze odnalazłem też jeszcze dalsze powiązania. Osoba, która chce uciec, będzie starała się szukać dowartościowania gdzie indziej, co w małżeństwie prowadzi do poważnego kryzysu. Brak dowartościowania nie wynika wtedy z tego, że ktoś nas strofuje, uczy i pokazuje jak powinno być dobrze, tylko rodzi się w tej drugiej osobie z automatu, pod wpływem braku osiągnięć lub przy braku doceniania.

Szukany partner, będzie zupełnie inny od poprzedniego, bo tylko tak można będzie wybić się w górę (w sensie psychologicznym). Ten pierwszy partner nie musi nic kompletnie robić, aby druga osoba zaczęła rozbijać związek od środka, poprzez swoje problemy. Wydaje mi się, że wtedy mogą się zrodzić pewne wymuszone sytuacyjnie uczucia i emocje. To nie oznacza pod żadnym pozorem braku winy ze strony partnera.

Heh, na razie tyle co udało mi się wyczytać i przeanalizować.